Theosofia, September 1955
Het Tienjarig Bestaan der Verenigde Naties
N.Sri Ram
Het is van grote betekenis, dat de wereld voortschrijdt naar het goede door het besef van wat kwaad is. Na de eerste wereldoorlog werd de Volkenbond opgericht om een einde te maken aan alle oorlogen. Hij bevorderde de samenwerking tussen verschillende volken bij verschillende activiteiten, maar hij vertegenwoordigde niet de gemeenschappelijke wil der volken in een vorm, die voor uitvoering daarvan vatbaar was. Daarom ging de Volkenbond teniet, toen de tweede wereldoorlog uitbrak. Maar reeds tevoren schoot hij tekort om zichzelf te doen gelden. Tegen het einde van de tweede oorlog werd een nieuw besluit genomen en de organisatie der Verenigde Naties (VN) kwam tot stand, die onder bepaalde omstandigheden zou kunnen handelen. Er was dezelfde samenwerking beoogd als in de Volkenbond, maar daarenboven vertegenwoordigde zij de gemeenschappelijke wil van alle volken om vrede te vestigen en te handhaven. Toch is ook deze organisatie niet zo effectief als met haar doelstelling overeenkwam. Zij heeft een prachtig handvest; en onder haar auspiciën is een universele verklaring van de rechten van de mens opgesteld. Daarin zijn voorzieningen getroffen om de waardigheid van de menselijke persoonlijkheid hoog te houden; het woord "broederschap" wordt er in gebezigd.
Zo is derhalve het doel der V.N. ook het doel der Theosofische Vereniging.
Deze verklaring van menselijke waardigheid, menselijke rechten en broederschap
werd opgesteld. omdat deze heilige waarheden geweld waren aangedaan, voordat
de V.N. tot stand kwam. Daarom staan de V.N. voor deze grote idealen, maar
zij is nog niet in staat ze te verwerkelijken, wat gedeeltelijk te wijten
is aan de zwakheid van haar opzet, en gedeeltelijk aan een gebrek aan overtuiging
van wat zij betekent. Zo geloof ik, dat nog een verdere ontwikkeling moet
plaats vinden, een derde editie van wat reeds bereikt is. En die zal een
wereld-federatie, een wereldautoriteit of bestuur tot stand brengen, die
niet alleen vrede zal voorstaan, maar ze ook zal weten te verzekeren. Zij
zal het wereldgeweten en de wereldwil der mensheid belichamen. In elke staat
vertegenwoordigen de wetgeving en wetten de gemeenschappelijke wil des volks,
en hieraan moet elk individueel burger zich onderwerpen. Hij denkt er niet
over, dat hij daardoor zijn vrijheid verliest; de vrijheid moet op de wet
gegrond zijn, en de wet op de gemeenschappelijke wil en een verlicht geweten.
Op dezelfde wijze als zulks in een nationale staat geschiedt, moet zulk een
vrijwillige samenwerking tussen de mensen in de gehele wereld komen. En daarvoor
moet een wereldautoriteit zorgdragen, die de wereldwil belichaamt, een autoriteit
die tot stand moet komen door de vrijwillige samenwerking van alle volken
der wereld. Zij zal bepaalde beperkte functies vervullen, maar in staat zijn
deze uit te voeren. Alle verdere regelingen zullen moeten worden overgelaten
aan de nationale staten en volken zelf. Er is geen andere uitweg.
Verdragen zoals het Noord-Atlantisch pact, of welk ander pact ook, kunnen de crisis alleen in toom houden, maar niet beëindigen. Maar de crisis kan niet blijven voortduren, er kan niet voortdurend revolutie zijn, de wereld moet tot een toestand van vrede komen. Zij is nu als een vulkaan, die rookt en nu en dan uitbarst op kleine schaal, terwijl er altijd vrees is, dat zij op een vreselijke wijze zal losbarsten en de mensen zal vernietigen. Maar is dat het plan van de Logos, moet ontwikkeling aldus voortgaan? Ik meen van niet. Wij kunnen deze onzekerheid en verwarring niet altijd blijven houden. Ik ben ervan overtuigd. dat er vrede zal komen en wij een tijdvak tegemoetgaan, waarin de verhouding van mens tot mens anders zal worden.
Er zijn mensen die de V.N. tot niets goeds in staat achten en ze zouden
willen opheffen. Dat zou een stap terug zijn. Niets volmaakts wordt ooit
met één slag verkregen. De vliegtuigen, die wij over enorme
afstanden veilig zien voortbewegen, zijn vervolmaakt door herhaalde experimenten
en mislukkingen. Zo is het ook hiermee. Wij moeten de V.N. handhaven en steunen,
trachten de organisatie te verbeteren en effectiever te maken en zodoende
er toe medewerken om het goede instrument te scheppen, dat nodig is om wereldvrede
te bewaren. Daarom zijn wij mede op deze dag samengekomen, waarin het werk
van tien jaren arbeid van de organisatie der V.N. voltooid wordt, om van
onze dankbaarheid te getuigen voor wat reeds gedaan is. Het is goed, dat
zij bestaat; als zij er niet was geweest, dan zouden wij misschien tegen
deze tijd een derde wereldoorlog hebben gehad. Daarom zijn mensen, die op
de V.N. schelden, critiek leveren op haar tekortkomingen en haar aan de dijk
zouden willen zetten, noch practisch, noch gevoelen zij de verantwoordelijkheid,
en ook bekommeren zij zich in werkelijkheid niet om wereldvrede, die een
einde aan oorlog en alle ellende, die hij met zich brengt, zal maken. Wij
moeten practisch zijn en zien wat gedaan kan worden door middel van deze
organisatie, ook al is ze onvolmaakt. Wij als Theosofen hebben de stellige
verwachting, dat de mensheid, die dit punt in haar ontwikkeling bereikt heeft,
bestemd is verder te gaan, en dat wij ons op het keerpunt bevinden, dat zal
leiden van oorlog naar vrede, van afgescheidenheid naar eenheid, van de afscheidingen,
die het denkvermogen maakt,. tot de eenheid en de scheppingen van een vermogen,
dat boven het gewone denken uitgaat.
