Hoe een vader zijn zoon leerde zichzelf beter te beheersen
Hoe een vader zijn zoon leerde zichzelf beter te beheersen,
maar vooral, hoe hij hem duidelijk maakte wat het gevolg
van het verliezen van je zelfbeheersing kan zijn...
Er was eens een jongen met zeer weinig zelfbeheersing. Zijn
vader gaf hem een zak spijkers en zei tegen hem dat hij elke keer als
hij
zijn zelfbeheersing verloor een spijker in de schutting achter
de tuin moest slaan. De eerste dag sloeg de jongen 37 spijkers in de
schutting.
In de volgende weken, toen hij leerde om zijn kwaadheid
onder controle te krijgen, werd het aantal spijkers dat hij in de schutting
sloeg geleidelijk aan kleiner. Hij zag dat het gemakkelijker was om
zijn
zelfbeheersing te bewaren dan al die spijkers in de schutting te slaan....
Uiteindelijk kwam de dag dat de jongen zijn zelfbeheersing
niet meer verloor. Hij vertelde het aan zijn vader en die stelde voor
dat de jongen nu voor elke dag dat hij zichzelf kon beheersen, een
spijker
uit de schutting haalde.
De dagen gingen voorbij en de jongen was eindelijk zo ver
dat hij zijn vader kon vertellen dat alle spijkers uit de schutting
waren
verdwenen. De vader nam de jongen bij de hand en ging met hem naar
de schutting.
Hij zei:
"Je hebt het goed gedaan, mijn zoon, maar kijk nu eens naar
al die gaten in de schutting. De schutting zal nooit meer dezelfde
zijn.
Als je dingen in woede zegt, laten ze in de geest een litteken achter,
net
als de spijkers in de schutting gaten achter hebben gelaten.
Je kunt iemand een mes in de borst steken en het mes er dan
weer uit trekken en je spijt betuigen, maar de wond is daarmee niet
verdwenen. Het verbale mes - je verloren zelfbeheersing - heeft hetzelfde
effect
op iemand als het echte mes. Denk daaraan wanneer je op het punt staat
om je
zelfbeheersing te verliezen."
(bron onbekend, uit de theosofiegroep, 12 Apr 2002)
