Theosofia, Juni 1966, pag. 162.

Gedachten over de Dans

door Cleo Nordi

Cleo Nordi is danseres, is meermalen met Anna Pawlowna op tournee geweest. Zij heeft in vroegere jaren aan Rukmini Devi 1) les gegeven in de grondbeginselen der danskunst. Zij is lid der Theosofische Vereniging en heeft momenteel in Duitsland en Engeland een dansschool. Dit artikel is als morningtalk in Huizen gehouden.


Daar mij onverwacht gevraagd is, om voor U te spreken, dacht ik erover om U mijn opvattingen van de dans te presenteren, en ik geef U hier dus enkele gedachten. 

Ik voel dat het Universum geschapen wordt door trilling - alles wat geschapen wordt, vibreert onophoudelijk en deze trillingen zijn van verschillende intensiteit: hoger of lager.

De danskunst is een onafgebroken vibratie die zichzelf manifesteert door de dansers, in de vorm van een dans. Het woord "dans" is een symbool van de eenheid van alle trillingen, welke eenheid de toeschouwers aanspreekt in zoverre zij er op een bepaalde manier op kunnen reageren. Trilling die door het physieke, het emotioneel-astrale en het mentale lichaam gaat, komt eventueel tot volmaaktheid in de geest van de dans, door de ziel van de danser. Het spreekt vanzelf dat niet iedere danser deze hoger perfectie bereikt.

Sommige van ons hebben Anna Pawlowna gezien. Haar volmaakt instrument (l haar lichamen vibreerden tegelijkertijd), was de geest zlf van de dans, waardoor de toeschouwers bewogen werden en opgeheven boven de eentonigheid van hun dagelijks leven.

Allen die Rukmini Devi hebben zien dansen, hebben ongetwijfeld hetzelfde ervaren.

Iemand heeft eens gezegd: dansen is leven, en leven is dansen. Om een danser te worden, moet men zich geheel opofferen aan deze kunst. Het is een moeilijke kunst. Maar als iemand dat pad kiest, voelt hij een onweerstaanbare drang om te dansen en aanvaardt blijmoedig al de moeilijkheden van de discipline en de training.

Vroeger, toen de danskunst nog in haar beginstadium was, hadden de onderwijzers weinig geduld met de leerlingen, en dikwijls werden zij die langzaam van begrip waren, geslagen met een stok die diende om het ritme van de bewegingen aan te geven.

In onze dagen wordt de stok heel zelden meer gebruikt, maar er bestaan andere soorten "stokken": sarcasme, ruwe woorden en opmerkingen die bedoeld zijn om de leerlingen te ontmoedigen. Dat alles is heel bedroevend. Maar de dansers zetten door en aanvaarden alle omstandigheden zolang als zij maar trainen kunnen. Vroeger waren ook lang niet alle studio's bepaald geschikt om er de danskunst te beoefenen.

Om een goed danser te zijn, moet men een helder verstand hebben, de instructies vlug begrijpen, een enorme verbeelding hebben, een sterke wil om soms heel moeilijke combinaties van passen uit te voeren, een goed geheugen en de moed om moeilijkheden te overwinnen. Een danser moet ook optimist van aanleg zijn en een enorme werkkracht bezitten. Hij moet er zich rekenschap van geven dat zijn lichaam een instrument is, dat getraind moet worden en in staat moet zijn hem onvoorwaardelijk te gehoorzamen. Hij moet nooit het gevoel hebben, volmaaktheid te hebben bereikt, omdat hoe mr men weet, hoe meer men ziet dat er nog heel veel te weten en te leren valt, en dat stemt iemand nederig.

De dans is niet alleen bedoeld als lichaamsbeweging en om er op z'n voordeligst uit te zien. De dans is niet alleen maar een amusement, maar is een diepe, heilige kunstuiting. Koning David danste voor de Ark, het zinnebeeld van Gods Tegenwoordigheid in Isral.

De mensen gaan naar het ballet om wonderbaarlijke voorstellingen te zien, maar zijn totaal onwetend van de voorbereiding die de dansers moeten doormaken. Zij komen om zich te amuseren. Maar het doel van het ballet is om de mens boven zichzelf uit te heffen en de wereld te inspireren met zijn boodschap.

Een ballet dat alle politici, alle staatslieden, elk parlement en de gehele Verenigde Naties zouden moeten zien, niet nmaal, maar verscheidene keren, is het ballet gecreerd door Kurt Jooss, genaamd: "De Groene Tafel".

Dit ballet heeft een unieke boodschap en zou moeten worden opgevoerd totdat Vrede een werkelijkheid geworden is.

Voetnoot

1) Rukmini Devi  Arundale (1904-1986) was de reanimiste van de Indiase klassieke dans, bharata natyam, die in de eerste decennia van de 20e eeuw bijna geheel was opgegeven. Ze was oprichtster van Kalakshetra (Tempel der Kunsten) in Madras.  Bron: www.geocities.com/patandins/Rbegrippenlijst.htm (link verdwenen) Verder speelde ze o.a. een actieve rol  in de Theosofische Vereniging.  Zie ook www.chennaionline.com/artsandculture/culture/kalakshetra.asp  (PvdL)
Rukmini Devi was ook belangrijk voor het Theosofisch Centrum in Naarden, waar een gedeelte van haar as in de Garden Of Remembrance ligt en waar Cleo Nordi deze morningtalk gaf. (redactie Hermes)