Tao´sme, de Tao Te Ching en Ying en Yang

Het tao´sme, tau´sme of dao´sme (uitgesproken als [daauw-is-me]), is een Chinese filosofische en religieuze stroming. De teksten Tao Te Ching (Daodejing) en Zhuangzi  vormen de basis van het tao´sme, ze zijn op schrift gesteld in de vierde en derde eeuw vˇˇr onze tijdrekening. Het tao´sme heeft zich parallel aan het confucianisme en boeddhisme ontwikkeld. Deze drie stromingen vormen gezamenlijk de basis voor het neo-confucianisme.

Letterlijk betekent Tao (ook wel dao) weg/doelgericht-gaan hetgeen ook in het Chinese karakter voor Tao valt te herkennen.

Tao Te Ching (Boek van de Weg en de Kracht) is een bundel van 81 korte teksten. Laozi (Lao Tse, Lao Zi etc.) wordt beschouwd als de auteur, alhoewel de verzameling teksten waarschijnlijk niet ÚÚn auteur heeft gehad, maar geleidelijk is gegroeid. 

De teksten gaan over hoe juist te handelen in het leven en ze geven een uitleg over ons bestaan. Ze worden wel beschouwd als richtlijn voor goed leiderschap. Deze teksten zijn eerst mondeling overgeleverd, in een ritme ondergebracht, geordend, aangepast, van commentaar voorzien en uiteindelijk rond 300 vˇˇr Christus opgeschreven. Het boek bestaat uit twee delen, de meest gebruikelijke volgorde van de delen is waarschijnlijk niet de authentieke volgorde. In een oud handschrift (De vier geschriften van de Gele Keizer) is de omgekeerde volgorde gevonden. (in het Mawangduigraf)

Taoistische begrippen: definitie en betekenis