The Secret, What the bleep... enzovoorts

Katinka Hesselink

Iemand vroeg:

EÚn van de ontwikkelingen die mijn aandacht trekt, en niet alleen van mij, betreft de quantumfysica. The secret, what the bleep do we know, Lynn Mc.Taggert, noem maar op. Kun jij me vertellen hoe een theosoof, of de theosofie, hiermee omgaat? Heeft de theosofie hier een antwoord op?

Aangezien deze 'nieuwe' ontwikkelingen slechts de 'New Thought' beweging in een nieuw jasje zijn, heeft de theosofie er wel een antwoord op. Vrij eenvoudig, en zoals iedere kritische waarnemer ook zal zeggen:

Ten eerste is de boodschap van 'The Secret' zo eenvoudig dat het wel onzin moet zijn: visualiseer het leven dat je wilt, dan zul je het krijgen ook... Het zou natuurlijk fijn zijn als het waar was, vandaar dat het zo populair is. Het is een erg hoopgevende boodschap, tot het leven je weer een schop onder de kont geeft. Vervolgens hebben ze tegen ieder die het niet met ze eens is het hele simpele antwoord - dat het alleen waar is voor wie er in gelooft. Zo ken ik er nog meer.

Serieuzer zijn de volgende punten:

De filosofie van 'The Secret' leidt tot ego´sme als je dit tot het uiterste doorvoert. Tenslotte is iedereen slechts verantwoordelijk voor wat hij of zij zelf visualiseert - dus is het je eigen schuld als je in de problemen komt en dus hoef je een ander niet te helpen. Wie het recept toe past om gezond, rijk en gelukkig te worden moet zich zodanig op zichzelf concentreren dat het een wonder is als de rest van de mensheid niet volledig uit beeld verdwijnt. Dan mag je niet eens meer aan een ander denken...

Er wordt verwezen naar alle grote meesters van de mensheid. Jammer genoeg worden deze echter niet niet geciteerd. Boeddha en Jezus worden ieder wel geciteerd, maar buiten context. Het citaat van de Boeddha bijvoorbeeld negeert het grootste deel van zijn leer: karma en re´ncarnatie. Dat wil zeggen dat ze dus aan stemmingmakerij doen: wel grote namen noemen, maar ze niet serieus gebruiken.

Specifiek theosofisch is dan nog het volgende:

Ik begon al over karma en re´ncarnatie. Dit is nogal van belang. Karma bepaalt namelijk niet alleen hoe we geboren worden, maar ook wat onze mogelijkheden in dit leven zijn. Het vermogen om te visualiseren bijvoorbeeld zou je theosofisch gezien al karmisch bepaald noemen. Het vermogen om zo te visualiseren dat het nog uit komt wat je denkt ook al helemaal. Dagdromen kunnen heel veel mensen, maar serieus zo consequent visualiseren dat het hele leven verandert, is een heel andere zaak. Dat vergt een concentratie die voor de meeste mensen met verantwoordelijkheden helemaal niet op te brengen is. Wie dat wel kan, noemen we in theosofische termen een zwarte magier: althans als het ego´stische recept van 'The Secret' gevolgd wordt. Alleen wie het vermogen tot visualiseren zonder gedachte aan zichzelf gebruikt om de hele mensheid te zegenen kan aan de andere kant van de grens gezet worden en heet bij ons een adept, meester, mahatma of simpeler: witte magiŰr

Werkelijke spirituele groei omvat veel meer dan alleen het vermogen 'geluk' te visualiseren. Natuurlijk maakt het, als je iets wilt bereiken, uit of je je voor kan stellen hoe het zou zijn om daar aan te komen. Om echter je huidige problemen op te lossen en tot zelfkennis te kunnen komen is het van minstens zoveel belang om zonder gedachten en vooroordelen naar je situatie nu te kunnen kijken. Meer over spirituele groei en de regeneratie van de mens.