Korte Wijsheid Citaten van Jiddu Krishnamurti

Het doel van alle ervaring is de werkelijke waarde der dingen te ontdekken.

Wanneer liefde genot is, zit daar pijn en angst in,
en zo vliegt de liefde het raam uit en wordt het leven een probleem.

De verwezenlijking van de bestemming van de mens is de totaliteit te zijn, hetgeen het besef van het geheel is. Het is geen kwestie van zich te verliezen in het absolute, maar van het geheel te worden door groei, door voortdurend conflict, door aanpassing.

Zolang u uzelf niet begrijpt, zolang u uw eigen diepte niet peilt, kunt u overheerst worden en gegrepen worden in het rad van voortdurende strijd.

"Als een wit zeil op de blauwe zee ben ik,
eenzaam voor hem die mij ziet,
van de kust der begrenzing."

Als je begint te begrijpen wat je bent,
zonder te proberen het te veranderen,
dan ondergaat wat je bent een transformatie.

Waarom wil je de boeken van anderen lezen, als er het boek van jezelf is?

Voor de hele ontwikkeling van het menselijk wezen,
wordt eenzaamheid noodzakelijk,
als een manier om gevoeligheid te kweken.

Het denken moet leeg zijn om helder te kunnen zien.

Als je het contact met de natuur verliest,
verlies je het contact met de mensheid.

Waarheid zit meer in het proces dan in het resultaat.

Pijn zelf vernietigt pijn. Lijden zelf bevrijdt een mens van lijden.

Verdriet is niet in de dood, maar in eenzaamheid,
en conflict komt als je troost, vergetelheid, verklaringen en illusies zoekt.

Als je geen herinnering had van gisteren,
totaal geen herinnering van welke vorm dan ook,
zou je dan denken?

Bestaat er zoiets als zekerheid?
Is er wel een plek waar je kan zeggen, “Ik ben veilig”? …

Als de Geest alleen staat, is hij niet alleen onschuldig, maar ook jong - niet naar tijd of leeftijd gemeten, maar jeugdig, onschuldig en ten volle levend, hoe oud hij ook is - en alleen zo kan een geest zien wat waar is en wat niet in woorden uit te meten is.

Wat is denken, en waarom hebben we er problemen mee gemaakt?

Kan een mens zich vanbinnen het zelfde gedragen, wat ook de omstandigheden zijn?
Kan gedrag van binnenuit komen, zonder dat het afhangt van wat mensen over je denken, of hoe ze je zien?

Kun je je gebaren bekijken, de manier waarop je loopt, de manier waarop je je gedraagt, of je hard, gemeen, ruw of geduldig bent?

Is het mogelijk om in deze wereld te leven zonder een beeld van jezelf?

Toen je vanochtend opstond, keek je toen uit het raam?

Wanneer leer je het meest?
Heb je ooit gekeken naar jezelf, terwijl je leert?

Is het mogelijk om kennis te hebben en toch vrij te zijn van angst?